ITALI- Një mjet shpërthyes artizanal, gati për të plasur, u la vetëm pak metra larg banesës së familjes së Elvis Demçes. Është një mesazh. Dhe vërteton se armëpushimi, nëse ka pasur ndonjëherë një të tillë, ka mbaruar. Lufta midis mafies së re romane ka pushuar së qeni e heshtur prej kohësh. Ajo nuk njeh më rregulla. As ato të pashkruarat. Sepse ajo bombë ishte vendosur në "zemër" të shtëpisë së shefit shqiptar, aktualisht i ndaluar në Ascoli Piceno. Atje ku jetojnë edhe fëmijët e tij. Ngjarja ndodhi më 15 korrik. Një ditë pasi operacioni i Njësisë Hetimore të Karabinierëve zbuloi frontin e ri: Demce, nga burgu, po urdhëronte rrëmbime për të marrë informacion mbi një ish-bashkëpunëtor të shndërruar në rival, Fabrizio Fabietti. Dhe ai po i drejtohej një bande amerikano-jugore dhe shqiptarësh, të njëjtëve që më 11 maj 2024, u përpoqën të vrisnin shefin Giancarlo Tei, nga Tor Bella Monaca, një vend ku mbiemrat kanë më shumë rëndësi se kodet. Pas asaj tentative vrasjeje,një bombë shpërtheu në apartamentin në Borghesiana ku jetonte një kriminel tunizian me lidhje me shqiptarët.
Që nga ai moment, harta e krimit roman është bërë përsëri fluide. Kufijtë midis aleancave dhe tradhtive janë thyer. Lajmet tregojnë pjesën tjetër: armiqësi, të shtëna, tentativa vrasjeje, bomba. Roma digjet nën hirin e një paqeje kriminale të paparë më parë. Së pari vjen lajmi i hetimit ndaj Demçes dhe urdhrave të tij nga burgu. Pastaj, njëzet e katër orë më vonë, u gjet bomba: e hedhur nën derën e përparme, me një fitil që nuk e bëri punën e saj, e gjetur nga gruaja e shqiptarit.
Zyra e antimafias vëzhgon në heshtje, por me vëmendje. Sepse në Romë, rastësitë rrallë janë thjesht rastësi. Dhe sepse leximi i intrigave të krimit lokal është bërë një ushtrim kompleks.
Demçe ka më shumë se një armik.
"Kam pikturuar një tablo që do ta kuptoni vetëm pasi të ndodhë... gjithçka është bërë tashmë, ata thjesht nuk e dinë ende," tha ai disa kohë më parë. Magjistratët mendojnë se ai po i referohej një lufte tjetër. Atë me Giuseppe Molisso-n, një figurë historike për klanin e Michele Senese-s. Por Demçe nuk ka frikë prej tij.
"Çfarë xhaxhai Michele... kush dreqin e ka parë ndonjëherë?,"- shkroi ai në një bisedë të përgjuar. Ai, megjithatë, nuk e "njeh" atë bisedë. Në më shumë letra të dërguara kësaj gazete, ai mohon çdo përgjegjësi dhe mohon çdo urrejtje ndaj "Zotit Michele Senese".
Por lista nuk mbaron me Molisso-n. Ka Leandro Bennaton, ka Ermal Arapajn - një shqiptar si ai, tani një armik. Vite më parë, ata luftuan për sheshet e trafikut të drogës me bomba dhe zjarr. Pastaj nisën arrestimet. Tani prushi po digjet përsëri nën hi.
Emri Elvis Demçe shfaqet kudo që flitet për zjarr, dhunë dhe dominim. Së fundmi, por jo më pak e rëndësishme: ka një emër tjetër, të pëshpëritur, por ndoshta pistë më e besueshme. Një lidhje midis klaneve kalabreze dhe shqiptarëve të Ponte Milvio, midis të cilëve vetë Demçe ishte aktiv. Edhe këtu, dyshimet po shumëfishohen. Të njëjtët burra që, një vit më parë, u përpoqën ta vrisnin Tein, tani janë të listuar midis rrëmbyesve nën urdhrat e shefit shqiptar.
Drejtësia ka nevojë për prova. Mjafton një emër i pëshpëritur. Një aleancë e prishur. Një bombë përpara shtëpisë./ZËRI
Marrë nga LaRepublicca
