SHBA-Ofensiva aktuale ushtarake dhe kapja pasuese e Nicolás Maduro nga Donald Trump duket se po krijojnë një precedent në rajon. Megjithatë, kjo nuk është hera e parë që ndodh diçka e ngjashme. Arrestimi i presidentit të Venezuelës kthen pas në kohë kur udhëheqës të tjerë u kapën nga SHBA-të, si ish-udhëheqësi ushtarak i Panamasë Manuel Noriega dhe ish-presidenti irakian Saddam Hussein.
SHBA-të pushtuan Panamanë në vitin 1989 për të rrëzuar nga pushteti udhëheqësin ushtarak dhe de facto Manuel Noriega, duke përmendur mbrojtjen e qytetarëve amerikanë në Panama, praktikat jodemokratike, korrupsionin dhe tregtinë e paligjshme të drogës.
Përpara se të sulmonin Panamanë, SHBA-të paditën Noriegën për kontrabandë droge në Miami në vitin 1988, njësoj siç kishin shënjestruar edhe Maduron. Sulmi amerikan në Panama ishte në atë kohë operacioni më i madh luftarak amerikan që nga Lufta e Vietnamit.
Noriega kërkoi dhe iu dha strehim i përkohshëm në ambasadën e Vatikanit (Nunciatura Apostolike) në Panama City, ku u fsheh për disa ditë ndërsa forcat amerikane rrethuan ndërtesën, duke u dorëzuar përfundimisht më 3 janar 1990, për t'u përballur me akuzat amerikane. Qeveria amerikane nxori justifikime të ndryshme për operacionin, të tilla si përmirësimi i gjendjes së panamezëve duke e çuar Noriegën në SHBA për t'u përballur me akuzat për trafik droge.
Ai u gjykua sipas aktakuzës së Miamit pasi u dërgua me aeroplan në SHBA dhe qëndroi i burgosur atje deri në vitin 2010, kur u ekstradua në Francë për t'u përballur me një tjetër gjyq. Franca më pas e dërgoi përsëri në Panama një vit më vonë. Noriega vdiq në burg në Panama në vitin 2017, ku po vuante dënimin për krimet e tij.
Si diktatori venezuelian ashtu edhe ai panamez ishin të dyshuarit kryesorë në mbajtjen e lidhjeve të ngushta me organizatat narko-terroriste , siç janë përkatësisht Karteli i Diejve dhe Karteli Medellín.
Të dy udhëhoqën gjithashtu regjime autoritare pa zgjedhje vërtet të lira dhe të ndershme. Dallimi kryesor është se Noriega erdhi në pushtet pas një grushti shteti ushtarak, ndërsa Maduro mori presidencën e Venezuelës në fillim të viteve 2000 pas vdekjes së paraardhësit të tij, Hugo Chávez. Në të dyja rastet, shkeljet e të drejtave të njeriut ishin të hapura.
Presidenti irakian Sadam Husein u kap nga forcat amerikane më 13 dhjetor 2003, nëntë muaj pasi filloi pushtimi dhe pushtimi i Irakut i udhëhequr nga SHBA-të, bazuar në informacione të rreme se Bagdadi zotëronte armë të shkatërrimit në masë (WMD).
Ashtu si Noriega, Sadami kishte qenë për vite me radhë një aleat kyç i Uashingtonit , në rastin e tij, gjatë viteve të luftës Irak-Iran në vitet 1980 që vrau një milion njerëz.
SHBA-të gjithashtu pretenduan në përgatitje të luftës së vitit 2003, pa bazë, se Sadami mbështeti grupe të armatosura si al-Kaeda. Megjithatë, asnjë armë shkatërrimi në masë nuk u gjet kurrë në vend. Sadami u gjet i fshehur në një gropë pranë qytetit të tij të lindjes, Tikritit.
Ai u gjykua në një gjykatë irakiane dhe mori dënimin me vdekje, që çoi në ekzekutimin e tij me varje për krime kundër njerëzimit më 30 dhjetor 2006.
